رنگين کمان

  سرزمین آذربایجان از لحاظ توپوگرافی به صورت یک فلات نسبتا مرتفع است.بخش میانی این فلات فروافتاده است (چاله ارومیه ) .

دو خط ساختمانی مهم دلیل فروافتادگی چاله ارومیه را توجیه می کند.این خطوط سیستم گسلی مهمی هستند که در دو طرف چاله ارومیه امتداد یافته اند.

روند کلی این گسل ها شمالغربی -جنوبشرقی است.یکی از این گسل ها به گسل تبریز موسوم است.جاده ترانزیتی تهران _بازرگان از نزدیکیهای تاکستان تا ماکو به موازات این گسل و در مجاورت آن کشیده شده است.این گسل از شمال فرودگاه تبریز می گذرد که مجاورت غیر عادی رسوبهای میوسن با آبرفت های کواترنر نشانه انست.

در ماکو گسل مهم دیگری از گسل تبریز جدا شده و به سوی جنوب با عبور از مغرب دریاچه ارومیه به زرینه رود می رسد. این گسل به گسل زرینه رود (گسل ارومیه ) معروف است.

هر دو گسل علاوه بر جابجایی قائم ،دارای حرکت امتدادی نیز می باشند. به دلیل جنبش این گسل ها ،حرکات پایانی کوهزایی آلپی (کوهزایی پاسادنین ) نتوانسته بخش میانی آذربایجان را همانند زمین های حاشیه بالا ببرند که نتیجه آن پیدایش فرورفتگی کنونی چاله  ارومیه می باشد.

منبع :ژئومورفولوژی ایران 

 

نوشته شده در ٢٩ شهریور ۱۳۸٧ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ توسط نسرین نظرات ()


Design By : Pichak