رنگين کمان

مطالعه و بررسی جو همیشه مورد نظر دانشمندان ایرانی بوده است از این رو خیلی از دانشمندان نجوم در آثار خود بخشی را به مسائل جوی اختصاص داده اند.محمد بن زکریای رازی ،ابن سینا، حکیم عمر خیام، ابوریحان بیرونی و انوری شاعر معروف از شخصیتها و دانشمندان ایرانی بوده اند که پیرامون پدیده های جوی مطالبی در آثار خود به یادگار گذاشته اند.

 


فعالیت های منظم هواشناسی اولین بار با اندازه گیری عناصر جوی توسط سفارتخانه های انگلیس و روس در تهران و مناطق نفت خیز جنوب کشور شروع شد که این اطلاعات صرفابه  بایگانیکشورهای مربوطه منتقل شده و احتمالا در برنامه های تحقیقاتی آنها مورد استفاده ویژه قرار گرفته است.

در ایران اول بار درس هواشناسی در سال 1298 ه.ش در برنامه درسی مدرسه فلاحت واقع در کرج منظور شد که این درس توسط معلمان فرانسوی تدریس شد.و در همان محل اولین ایستگاه هواشناسی احداث شد که در آن دمای هوا و رطوبت نسبی و میزان بارندگی اندازه گیری می شد .

این ایستگاه در سال 1308 ه.ش .کامل شد و اکثر عناصر جوی را دیده بانی می کرد.بتدریج در اثر نیاز شدید بخشهای کشاورزی و آبیاری تعدادی ایستگاه نیز بر حسب ضرورت در نقاط مختلف کشور تاسیس شد که مسولیت آن با بنگاه آبیاری وابسته به وزارت کشاورزی وقت بود.

در روزهای جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین برای سلامت پرواز هواپیماهای خود یک واحد کوچک هواشناسی دایر کردند که نیازهای هواشناسی هواپیماهای آنها را تامین می کرد .

در این زمان بنگاه مستقل آبیاری وزارت کشاورزی اقدام به تربیت یک گروه دیده بان هواشناس نمود .که این دیده بانان در سال 1327 ه.ش. فارغ التحصیل و در ایستگاههای هواشناسی مشغول به کار شدند.هواپیمای کشوری نیز به علت نیاز به اطلاعات جوی در فرودگاههای اصلی کشور اقدام به تاسیس ایستگاههای هواشناسی کرد .

در اثر نیاز شدید برنامه ریزان به آمار و اطلاعات اقلیمی از نواحی مختلف کشور وناهماهنگی در تاسیس ایستگاههای هواشناسی که توسط بخشهای مختلف انجام می شد ، مسولان وقت تاسیس یک واحد هواشناسی مستقل در کشور را ضروری دانسته و در سال 1334ه.ش. اداره کل هواشناسی کشور وابسته به وزارت راه تاسیس شد .و فعالیت های هواشناسی در وزارت کشاورزی ،هواپیمایی کشور و نیروی هوایی در آن متمرکز شد.

در اسفند 1336 قانون تاسیس اداره کل هواشناسی به تصویب رسید و متعاقب آن به موجب قانون دیگری کشور ایران به عضویت سازمان هواشناسی جهانی درآمد و اداره کل هواشناسی بسرعت توسعه یافت .

این اداره کل ، بعدها به صورت سازمانی مستقل زیر نظر وزارت جنگ قرار گرفت که بعد از انقلاب اسلامی مجددا زیر نظارت وزارت راه و ترابری در آمد.

در هنگام تشکیل اداره کل هواشناسی در سال 1334 ه.ش. تمامی ایستگاه های هواشناسی که توسط بخشهای مختلف ایجاد شده یود به این اداره کل واگذار شد.ایستگاههای واگذار شده از نوع سینوپتیک، اقلیم شناسی و باران سنجی بودند .

در آن زمان تعدا ایستگاه های سینوپتیک 34 و اقلیم شناسی 107 و باران سنجی 160 بود.در سال 1338 ه.ش. هواشناسی ایران به عنوان یکصدوسومین عضو سازمان هواشناسی جهانی به عضویت این سازمان درآمد. 

نوشته شده در ۳ بهمن ۱۳۸۸ساعت ٧:٤٤ ‎ق.ظ توسط نسرین نظرات ()


Design By : Pichak