رنگين کمان

ویژگیهای کویر

  • دارای خاک ریز بافت مثل رس و ...است.
  • -پوشش گیاهی از نوع شوری پسند (هالوفیت )است.
  • -کویرها دو نوعند :1-کویر گیاهدار 2-کویر فاقد گیاه.
  • -ولی اغلب کویرها گیاهدار هستند.
  • -کویرها اغلب دارای آب هستند و سطح آب هم معمولا بالا است.
  • -سطحی نسبتا صاف دارند و معمولا آب ناهموتاریهای اطراف وارد آن می شود.و بهمین دلیل گاهی بصورت دریاچه های کوچک فصلی ظاهر می شوند.
  • -کویر معمولا عارضه ای است در داخل بیابان .
  • درجه شوری آن فوق العاده زیاد است .

    ویژگیهای بیابان

  • -مواد رسوبی آن بیشتر ماسه ،شن ،ریگ ...و خاک آن دارای بافت درشت تری نسبت به کویر است .

    -مقدار شوری و نمک آن کمتر از کویر است.

    -پوشش گیاهی در بیابان بسیار بسیار کم و نادر است.

    -بیابان معمولا فاقد آب است ،مگر در واحه ها.

    بیابان برعکس کویر سطحی نسبتا ناهموار دارد و خیلی مسطح نیست .

    -بخاطر نبودن رطوبت با اندک بادی ذرات شن و ماسه حرکت کرده و از جایی به جای دیگر منتقل می شوند.ولی در کویر بخاطر وجود رطوبت و پوشش گیاهی جابجایی مواد به مراتب کمتر است.

  • منبع :جزوه ژئومورفولوژی دکتر حسین نگارش

نوشته شده در ٢۸ خرداد ۱۳۸۸ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ توسط نسرین نظرات ()

 

علاوه بر مسئله تغییر آب و هوا و گرمی زمین و کمبود آب شیرین که از مسائل پیش روی بشر در قرن اخیر می باشد.مسئله بیابانزایی و مهار آن نیز یکی از چالش های دیگریست که حیات انسان را تهدید می کنه و انسان به چاره ای برای رفع آن می باشد.

به همین دلیل هر سال روز 17 ژوئن به عنوان روز مهار بیابانزایی نامیده شده است.معمولا در این روز همایش هاو کنفرانس ها و نشست های مختلفی برگزار می شود ،اما چیزی که مهم است این است که این فعالیت ها تا بحال چقدر مفید بوده و چه مشکلاتی را توانسته راهگشا باشد.

بیابانزایی :فرآیند تخریب زمین با تغییر منابع گیاهی ،خاک و... است که فعالیت های انسان عامل مهم این تخریب محسوب می شود.

با توجه به طبقه بندی دکتر کردوانی از آب و هوای خشک ،بیابان واقعی به جایی اطلاق می شود که بارندگی در سال کمتر از 50 میلیمتر باشد و پوشش گیاهی نیز خیلی فقیر باشد .بر خلاف مناطق خیلی خشک که معمولا خالی از سکنه است ،مناطق خشک و نیمه خشک دارای جمعیت روستایی و شهری می باشد و فعالیت های مختلف اقتصادی مخصوصا کشاورزی و دامداری و باغداری در این مناطق رونق دارد.

اگر بدلیل عوامل طبیعی یا انسانی ،مناطق خشک و نیمه خشک منابع آب و پوشش گیاهی خود را از دست بدهد بطوریکه امکان تجدید این منابع در کوتاه مدت وجود نداشته باشد این مناطق نیز ،به مرور زمان تبدیل به بیابان می شود ؛که این فرایند بیابانزایی نامیده می شود.

پیامدهای بیابانزایی

گسترش بیابان ها می تواند مسائل و مشکلات زیادی را در جوامع شهری و روستایی ما ایجاد کند ،و حتی می تواند اقتصاد کشور را نیز به مخاطره بیاندازد :

  • با از بین رفتن پوشش گیاهی و کاهش منابع آب شیرین در روستاها ،فعالیت های کشاورزی ،دامداری و باغداری نیز از رونق می افتد.
  • از بین رفتن فعالیت های اقتصادی در روستاها منجر به فقر ،و در نتیجه مهاجرت می شود.
  • با مهاجرت روستاییان به سمت شهر ها ،مشکلات زیادی از جمله :بیکاری ،کمبود امکانات و خدمات شهر ی،شغل های کاذب ،زاغه نشیینی ،و مشکلات و نابهنجاریهای اجتماعی در شهر ها ایجاد می شود.
  • از طرف دیگر با کاهش فعالیت های کشاورزی و دامداری ،دولت از لحاظ اقتصادی دچار مشکل می شود .و برای رفع نیازهای غذایی جمعیت در حال افزایش چاره ای جز واردات وجود ندارد.
  • بعد از انقلاب با تلاش های جهاد سازندگی امکانات زیادی به روستاها ی ایران داده شده که تامین این امکانات مستلزم صرف هزینه های هنگفتی بود ،با خالی از سکنه شدن روستاها عملا یان هزینه و امکانات نیز هدر می رود.

    با توجه به مطالب بالا که در واقع بخشی از مسائل و مشکلاتی بود که در مناطق خشک و نیمه خشک با آن روبرو هستیم ،متوجه می شود که برای رفع این مشکلات تنها راه چاره مهار بیابانزایی است .

    با حفظ و مراقبت از پوشش گیاهی و افزایش آن ،و همچنین با استفاده درست از منابع آب می توانیم با بیابانزایی مبارزه کنیم.

نوشته شده در ٢۸ خرداد ۱۳۸۸ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ توسط نسرین نظرات ()

آقای دکتر دکتر کردوانی در کتاب مناطق خشک (جلد اول ) با توجه به میزان بارندگی و پوشش گیاهی مناطق خشک را به ترتیبی که شرح آن در زیر می آید تقسیم کرده اند:

الف-مناطق خیلی خشک

مناطق خیلی خشک باز دوباره به گروه تقسیم بندی می شود :

-بیابانهای واقعی

مناطقی که مقدار باران سالانه آنها از 50 میلیمتر کمتر است .در این گونه مناطق (چنانچه آب باشد )زراعت با آبیاری امکان پذیر است .این مناطق از لحاظ پوشش گیاهی بسیار فقیر است و سطحهای وسیعی از آن ،بکلی فاقد گیاه است.

-مناطق خشک بیابانی (مناطق نیمه بیابانی )

مناطقی که مقدار باران سالانه ی آنها ،بین 50 تا 100 میلیمتر است. زراعت با آبیاری یا جمع آوری آب باران (در سطح های کوچک و با محصول مختصر )امکان پذیر است .این مناطق از لحاظ پوشش گیاهی فقیر است و سطح هایی از آن ،فاقد گیاه می باشد.

ب-مناطق خشک :

مناطقی که در سال بطور متوسط بین 100 تا 250 میلیمتر باران دریافت می دارد .در این مناطق زراعت با آبیاری امکان پذیر است .باران بطور مستقیم به بهتر شدن زراعت کمک می کند و آب باران (جمع آوری شده )می تواند به عنوان آب کمکی مورد استفاده قرار گیرد و یا با آن در سطح هایی کوچک ،زراعت کرد .رویهمرفته ،پوشش گیاهی در مناطق تنک است.

ج-مناطق نیمه خشک

مناطقی که باران آنها در سال از 250 میلیمتر ،تجاوز می کند و تا حدود 450-400 میلیمتر میرسد.در این مناطق ،آبیاری یا آب باران می تواند بطور کمکی یا تکمیلی در بهبود وضع زراعت ،موثر واقع بشود.در این مناطق پوشش گیاهی خودرو قابل توجه است ،اما مناطقی که دارای بارندگی تابستانه است ،با توجه به اینکه تبخیر از اثر باران میکاهد ،حتی با داشتن 500 تا 600 میلیمتر باران سالانه ،بسته به میزان گرما و شدت تبخیر ،می تواند جزو مناطق نیمه خشک به حساب آید.

 در کشور ما "بیابان واقعی "بیابان لوت است که یکی از خشک ترین نقاط جهان می باشد.

نوشته شده در ٢٧ خرداد ۱۳۸۸ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ توسط نسرین نظرات ()

 

سخنان معاون شرکت آب منطقه ای کرمان:

استان کرمان و به ویژه جنوب استان با توجه به کمبود بارندگی فقیرترین استان در بحث کم آبی است.

میانگین بارندگی در ایران سالانه 200 میلیمتر است که از این میانگین ،34 میلیمتر در کرمان است و در مناطق دشتی استان کمترین بارندگی را با توجه به حجم برداشت آب داریم.

در استان کرمان 17 هزار حلقه چاه نیمه عمیق وجود دارد که از این تعداد 11 هزار و700 حلقه چاه با تخلیه بسیار زیاد و غیرمعقول آبهای زیرزمینی را در بخش کشاورزی مصرف می کنند.

عدم تعادل بین تخلیه و تغذیه سفره های زیرزمینی و چاه ها سبب گسترش بیشتر روند کم آبی و بحران خشکسالی شده است.

در استان کرمان و به ویژه در مناطق دشتی جنوب از 32 تا 400 سانتیمتر افت سطح آب های زیرزمینی دیده می شود که معادل 7/1 میلیارد متر مکعب برداشت آب صورت می گیرد.

منبع :روزنامه همشهری (12 خرداد 1388)

نوشته شده در ۱٤ خرداد ۱۳۸۸ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ توسط نسرین نظرات ()


Design By : Pichak